البته القابی را که عملگان استبداد در سالهای اخیر به جنبش دانشجویی اعطا کرده اند اگر بشمریم بیش از اینها می شود اما با همه این القاب و با وجود اینکه یک دوره دانشجویان لیبرال و اینبار دانشجویان چپ را برای طی دوره اموزشی در دانشگاه اوین برگزیده اند اما هنوز دانشگاه زنده است و به این آسانی ها هم خیال مرگ ندارد.
یاد می کنم از دوستانم عزیزی و علی نیکو که امروز دوباره در ۲۰۹ مبتلایند و دوستان چپی که اگر چه با تفکرشان مشکل داشتم اما با خودشان دوستی و یا به قول آنها "رفاقت" داشتیم
با سعید حبیبی که هر از چندی اس ام اس می زد و به همه "رفقا" سلام می رساند و من پاسخ می دادم ما دوست هستیم اما "رفیق" نه!!
سعید چند وقت پیش می گفت اینبار اگر به زندان بیافتد بنا بر عدم پاسخ به بازجو ها دارد با اخلاقی که از او می شناسم برایش بیش از بقیه نگرانم
اما برای دانشگاه نه چون بیش از همیشه زنده است
در شاهرود ،شیراز، همدانةتهران، پلی تکنیک،آزاد تبریز و همه ایران دانشگاه زنده است و زنده تر هم خواهد شد
