چند روزی است که فشار بازجویان نهاد امنیتی بر خانواده بازداشت شدگان افزایش یافته و عزیز دربندشان را هر روز وا می دارند تا با منزل تماس بگیرد و همسر و فرزندانش را امر به سکوت نماید.

نمی دانم ماموران امنیتی که تا خصوصی ترین اطلاعات فعالین سیاسی و اجتماعی را رصد می کنند نمی دانند که اغلب این فعالین اگر مختصر تحلیلی و خرده هوشی داشته باشند که همگی دارند در طالع خود چنین بلندی و رفعتی را نیز مشاهد کرده اند و غالبا پیش از بروز این ابتلا نیز توصیه های ایمنی لازم را به خانواده کرده اند.

برای جوانتر های که می خواهند در ایران فعالیت سیاسی کنند می گویم اولین مساله ای که به خانواده خود بیاموزید این است:

تحت هیچ شرایطی حتی اصرار شما و تهدیدهای بازجو و مسوولین دادگاه از پیگیری های خود عقب نشینی نکنید، به هیچیک از وعده های مسوولان و ... مبنی بر اینکه در صورت سکوت اوضاع بهتر خواهد شد توجه نکنید. و اگر  زندانی تان شخصا و با تاکید خواست که از اقدامت پیگیرانه خود دست بکشید نشانگر آن است که این اقدامات شما تاثیرگذار بوده و باید با همت و شدت بیشتری به آن ادامه دهید.